De Essentie


De Essentie van de Buteyko Methode is: Het vermindering van de diepte van de ademhaling door ontspanning van het middenrif, tot een licht gevoel van een tekort aan lucht ontstaat. Dit tekort aan lucht dient tijdens de training voortdurend bewaard te worden.

De adem is de ‘levensgever’ nummer 1; kunnen we een paar dagen zonder water en nog langer zonder eten, wanneer we slechts een aantal minuten verstoken zijn van een ademhaling verliezen we snel het bewustzijn. 

Schokkende ervaringen ‘grijpen ons naar de keel’ of kunnen ‘verstikkend’ zijn. Psychisch/emotioneel wordt dood vaak (onderbewust) met de (verbroken) ademhaling geassocieerd. Het is dus niet vreemd dat angsten en psychische spanningen een invloed hebben op de ademhaling. Aan de andere kant echter kan schoonheid ‘adembenemend’ zijn. En hebben de yogi’s in India de Pranayama ontwikkeld om het bewustzijn te verruimen en ‘verlichting’ te bereiken. 


Fysiologie van de ademhaling

Fysiologisch gezien heeft de ademhaling betrekking op de gasuitwisseling tussen de cel en de omgeving. De in-en uitademing is een natuurlijk proces en verloopt min of meer automatisch net als andere functies in ons lichaam. Denk aan darmperistaltiek en bloedsomloop. Op zeeniveau is de hemoglobine van de rode bloedcellen met 98% zuurstof verzadigd. Ook hecht koolzuurgas zich aan het hemoglobine van de rode bloedcellen met als doel het zuurstof transport naar de weefsels en cellen mogelijk te maken.

Door een diepe ademhaling wordt er teveel CO2 (koolzuurgas) uitgeademd zodat er een tekort in de longblaasjes ontstaat. Hierdoor wordt het zuurstof dat zich op het hemoglobine heeft gehecht, minder goed afgegeven aan de cellen en de weefsels. Zo ontstaat er een tekort aan zuurstof in de organen en de rest van het lichaam. Dit zorgt weer dat er een prikkel wordt afgegeven om meer te ademen (er wordt immers een zuurstoftekort ervaren) en gaan we nog dieper ademen. Hierdoor ontstaat een vicieuze cirkel (Wet van Bohr).

Het lichaam gaat ten gevolge van de ontstane situatie zogenaamde ‘beschermende reacties’ ontwikkelen met als doel om het gehalte aan CO2 in de cel te waarborgen. Een beschermende reactie van het lichaam bijvoorbeeld is dat het gladde spierweefsel samentrekt onder invloed van een mineraal verschuiving. Glad spierweefsel bevindt zich in de wanden van slagaderen, bronchiën en darmen. De aanleg is bepalend of men astma of hoge bloeddruk en hartproblemen zou kunnen ontwikkelen.

Een ander fenomeen van diepe ademhaling is dat, wanneer er te weinig koolzuurgas aan het hemoglobine hecht, het zuur/base evenwicht verstoord wordt (de zuurgraad/Ph verandert).

Om deze verstoring te compenseren, verandert de activiteit van de enzymen en de vitaminen. Er ontstaat nu dus een verstoring van de stofwisseling en het immuunsysteem en ‘symptomen’ zoals eczeem, jeuk, allergieën, verstopte neus, bijholteontsteking (sinusitis) en hoestbuien kunnen ontstaan.  Bovenmatige longventilatie (chronische hyperventilatie) kan ook leiden tot chronische vermoeidheid en een psychisch- emotionele onbalans. Slijmvorming bij hoesten is eveneens een beschermende reactie van het lichaam om de uitstroom van koolzuurgas tegen te gaan en het slijmvlies tegen de diepe ademhaling te beschermen

De oefeningen van de Buteyko Methode zijn erop gericht om de diepte van de ademhaling te verminderen. 


Samenvatting gevolgen van bovenmatige longventilatie

* Vermindering van koolzuurgas (CO2) in longblaasjes en bloed

* Zuurstof wordt slecht afgegeven aan de cellen en weefsels

* Verkramping van het gladde spierweefsel

* Spanning van het zenuwstelsel

* Vernauwing van de bloedvaten

* Vernauwing van de bronchiën

* Verstoring van de stofwisseling en het immuunsysteem 


Oorzaken van diepe ademhaling

Er zijn verschillende oorzaken te noemen waardoor de ademhaling bij veel mensen is verdiept:

* Het wijdverbreide idee dat diep ademen gezond is. Hoe vaak horen we niet: 'ga maar rustig zitten en haal even diep adem'. Koolzuurgas is een goede ontspanner en minder diep ademen heeft juist een een positief effect op emoties en ontspanning.

* Stress is een van de belangrijkste oorzaken van een diepe ademhaling. In een natuurlijke omgeving en bij dieren is stress de prikkel dat de ademhaling verdiept en het adrenaline verhoogd. Op deze manier wordt het lichaam voorbereidt op het vlucht/vecht gedrag. Door de lichamelijke actie verhoogd het CO2, het adrenaline wordt verlaagd en stress neemt weer af. De moderne mens wordt met vergelijkbare prikkels geconfronteerd maar reageert meestal niet meer met de lichamelijke actie.

* Te veel praten. Sommige mensen (veel leerkrachten) halen tussen het praten door vaak te diep adem (en dan ook nog vaak met open mond).

* Een tekort aan lichamelijke inspanning. Bij een lichamelijke inspanning (werken in de tuin, wandelen, fietsen, joggen e.d.) produceert het lichaam koolzuurgas. Het is belangrijk dat de uitscheiding van koolzuurgas (uitademen) niet groter wordt dan het produceren ervan.

* Te veel eten veroorzaakt ook een diepe ademhaling. Bepaalde voedingsmiddelen kunnen de ademhaling verdiepen; andere verminderen juist weer de diepte van de ademhaling.

* Hygiënische factoren zoals synthetische kleren, een muffe lucht waar te weinig negatieve ionen aanwezig zijn. Een te warme omgeving en te warme kleding dragen (vooral bij kinderen belangrijk).

* Te lang slapen en vooral het slapen op de rug waardoor veelal door de open mond wordt geademd (snurken). 


Meten van de Controle Pauze (CP)

Prof. Buteyko heeft in zijn laboratorium criteria opgesteld die de verhouding tussen de Controle Pauze (CP) en het in de longblaasjes aanwezige CO2 aangeeft. Hieruit is de ‘norm’ vastgesteld. De norm verwijst naar de ‘normale’ ademhaling. Net als we over een ‘normale bloeddruk’ spreken kunnen we nu ook een ‘normale ademhaling’ vaststellen (of een afwijking daarvan).

Op welke manier kunnen we controleren of onze ademhaling binnen de norm is? Er is uiteraard medische apparatuur maar die is niet altijd voorhanden. We kunnen het afleiden aan de hoogte van de zogenaamde CP. Om de CP te meten, dient men ontspannen te zitten, met een rechte rug. Na een natuurlijke uitademing (geen volledige uitademing!) wordt de neus met twee vingers gesloten (mond blijft altijd gesloten). Met een stopwatch wordt direct de tijd in seconden opgenomen. Zodra een eerste gevoel van lucht tekort zich voordoet, dient men de neus los te laten en de tijd te stoppen. Het aantal gemeten seconden is de CP (bv CP25).

De CP wordt goed gemeten als na de meting geen diepe ademhaling wordt geconstateerd. Als de CP 60 seconden is, betekent dit een normale ademhaling en dat men gezond is. De meting geeft een goed en zeer betrouwbaar beeld van het gehalte koolzuurgas in het bloed. Een CP van 60 sec. komt overeen met een koolzuurgehalte van 6,5% in het bloed en in de longblaasjes. Een CP van 15 sec. betekent dat men 4 keer meer lucht inademt dan de norm is. Wanneer iemand al een CP van 40 seconden heeft, dan is er al sprake van een redelijk goede gezondheid. 

De Wereld Gezondheidsorganistatie geeft aan dat een CO2 gehalte van 5,5% (CP40) gezond is, echter Prof. Buteyko heeft ontdekt dat dan nog niet alle door overventilatie ontstane aandoeningen verbeterd zijn. 

Dr. Buteyko heeft vanaf 1958 onderzoek gedaan naar de invloed van overventilatie op de gezondheid en kwam reeds in 1960 met zijn ideeën naar buiten. In de 40 daarop volgende jaren heeft hij zijn inzichten getest en bijgesteld. 


De Buteyko Methode werkt in 2 fasen

1. Het direct, zonder medicijnen, opheffen van symptomen zoals: benauwdheid bij bronchiale astma, een verstopte neus, hoestbuien en allergische verschijnselen.

2. Naarmate men langer traint wordt de stofwisseling geleidelijk aan genormaliseerd en de immuniteit vesterkt. Het lichaam wordt tijdens dit proces diep gereiningd en vervolgens treedt blijvende verbetering of zelf herstel op van de onderliggende oorzaken van de symptomen. 


Aandoeningen

Buteyko noemt ca. 150 aandoeningen als symptomen van één ziekte: te diepe ademhaling. Als de ademhaling tot de norm wordt teruggebracht, verminderen of verdwijnen deze ziekten. 

Natuurlijk moet men niet denken dat de Buteyko-methode alle ziekten geneest. De geneeskunde kent meer dan 30.000 ziekten bij de mens. Echter de aandoeningen die in Buteyko’s lijst worden benoemd, komen relatief vaak voor.   Ze worden ook wel ‘welvaart ziekten’ genoemd.


De Buteyko-methode brengt een verbetering of herstel van o.a.:

Aambeien

Acne

Allergie (alle vormen)

Angina pectoris

Arteriosclerose (verharding van de bloedvaten)

Artrose

Bijholten ontsteking

Bronchiale Astma

Constipatie

COPD: -Chronische bronchitis, -Obstructieve bronchitis, -Longemfyseem (in lichte en middelzware vorm)

Chronische rhinitis en sinusitis (alle vormen van neusverstopping)

Chronisch Vermoeidheid Syndroom

Diabetes mellitus II (insuline-onafhankelijke vorm)

Duizeligheid

Eczeem

Fibromyalgie

Gezwollen neusamandelen

Hooikoorts

Hypertensie (te hoge bloeddruk)

Hypotensie (te lage bloeddruk)

Hyperventilatie (met paniek aanvallen)

Koude vingers en tenen

Migraine

Neuspoliepen

Spataderen

Spijsverteringsproblemen

Spastische darmen

Slecht concentratievermogen

Slapeloosheid

Snurken en Slaapapneu

Spanning en onrust

Vatbaarheid voor verkoudheden

Verhoogd cholesterol



Over Astma

"Tweehonderd jaar geleden werd astma als een milde ziekte beschouwd. Over het algemeen betekende het hebben van astma een leven lang vrij zijn van andere ziektes. Maar niemand kon uitleggen, hoe astma het krijgen van andere ziektes voorkwam, of waarom astmatici langer leefden dan andere mensen. Tegenwoordig weten we, dat astma geen gewone ziekte is. Krampachtige vernauwing van de bronchiën (bronchospasmen), de belangrijkste component van astma, werkt als een beschermend mechanisme om biologische constanten en belangrijke functies van het lichaam binnen de norm te houden.We weten ook dat er geen astma en geen bronchospasmen kunnen ontstaan zonder dat het CO2 (kooldioxide) niveau in de longen te laag is. Aangezien de stofwisseling en het immuunsysteem alleen maar goed kunnen functioneren als het CO2-niveau normaal is, verschaft de vermindering van CO2-verlies de mensen met astma een lang en gezond leven. Astma is namelijk een krachtige bescherming, die de astmatici voorziet van een verbeterd biologisch systeem. Bronchospasmen zijn klaarblijkelijk een manier, waarop het lichaam in staat is zich aan de omgeving aan te passen. De hedendaagse behandeling van astma met medicijnen heeft tot doel dit beschermingsmechanisme op te heffen. Het lichaam verdedigt zich dan steeds meer met nog sterkere bronchospasmen. Dit leidt tot een snelle verergering van astma als gevolg van een medicinale behandeling.Het is niet mogelijk om astma te genezen door het weghalen van een beschermingmechanisme zoals de bronchospasmen zijn. Alleen wanneer de toestand die verantwoordelijk is voor de bronchospasmen wordt weggenomen, kan astma verdwijnen".

    Moskou, maart 2003, K.P. Buteyko M.D., Ph.D



“Cells, undergoing partial oxygen starvation, send out tiny panic signals which are collectively felt in the body as a continuous vague sensation of uneasiness, dread or disaster. This low level generalized warning tends to get tuned out as mere ‘background noise’ by the indivudual experiencing it. Or, it is attrubuted to other sources of uneasiness…… People rarely suspect that the constant vague feelings of helplessness, fatique, uneasiness are syptoms of cellular oxygen deprivation.”

       From the 'Townsend Letter for Doctors'